Energiecrisis: welke steunmaatregelen zijn voorzien voor werkgevers en werknemers?

Ook werknemers voelen de gevolgen. Wie zijn eigen wagen gebruikt voor het woon-werkverkeer of voor bepaalde professionele verplaatsingen, ziet de kosten aanzienlijk stijgen. In die context heeft de federale regering een akkoord aangekondigd over verschillende tijdelijke energiesteunmaatregelen.

Deze maatregelen hebben vooral twee doelstellingen: werkgevers ondersteunen die hun tussenkomst in de verplaatsingskosten van werknemers willen verhogen en bepaalde kilometervergoedingen tijdelijk beter afstemmen op de huidige brandstofprijzen.

Fiscale steun voor woon-werkverkeer

Een van de aangekondigde maatregelen heeft betrekking op de verplaatsingen tussen de woonplaats en de werkplek. De federale regering voorziet een tijdelijk fiscaal steunmechanisme voor werkgevers die beslissen om hun bestaande tussenkomst te verhogen of om een kilometervergoeding voor woon-werkverkeer in te voeren.

Concreet zou een werkgever die zijn tussenkomst in de kosten voor woon-werkverkeer verhoogt, een deel van die verhoging kunnen laten compenseren via een belastingkrediet. De fiscale steun zou kunnen oplopen tot maximaal 20 % van de toegekende verhoging, met een grens van maximaal 10 cent per kilometer.

Deze maatregel is vooral interessant voor werknemers die ver van hun werk wonen. Hoe groter de afstand, hoe sterker de stijging van de brandstofprijzen voelbaar is. Een hogere tussenkomst van de werkgever kan voor deze werknemers dus een belangrijke extra ondersteuning betekenen.

Een ander belangrijk element: deze verhoging zou niet belastbaar zijn voor de werknemer. Het extra bedrag zou dus niet leiden tot een hogere fiscale last voor de werknemer.

Controleer eerst of u de juiste regels toepast voordat u uw verplaatsingsvergoedingen aanpast. Salary Solution helpt u graag op weg.

Contacteer ons

Heeft elke werknemer recht op een verplaatsingsvergoeding?

Het is belangrijk om te benadrukken dat niet elke werknemer automatisch recht heeft op een tussenkomst in de kosten voor woon-werkverkeer. Dit hangt onder meer af van het gebruikte vervoermiddel, de sector, de toepasselijke collectieve arbeidsovereenkomsten, bedrijfsafspraken of bepalingen in de arbeidsovereenkomst.

Het gebruik van een privéwagen voor woon-werkverkeer geeft bijvoorbeeld niet automatisch recht op een tussenkomst van de werkgever. Sommige sectoren voorzien specifieke regels, terwijl andere meer vrijheid laten aan de onderneming.

Ook de afstand speelt een rol. In bepaalde gevallen kunnen werknemers die dicht bij hun werk wonen uitgesloten zijn van een tussenkomst. Daarnaast ontvangen werknemers met een bedrijfswagen meestal geen vergoeding voor hun woon-werkverkeer.

Is de werkgever verplicht om zijn tussenkomst te verhogen?

Nee. De aangekondigde maatregel voorziet fiscale steun voor werkgevers die ervoor kiezen om hun tussenkomst in de kosten voor woon-werkverkeer te verhogen of in te voeren. Het gaat dus niet om een algemene verplichting voor alle werkgevers.

Elke werkgever zal zijn eigen situatie moeten analyseren, rekening houdend met de regels van de sector, het interne beleid en de budgettaire mogelijkheden. De fiscale steun kan ondernemingen wel aanmoedigen om een extra inspanning te leveren voor hun werknemers, zonder de volledige kost alleen te moeten dragen.

Wanneer er geen specifieke sectorale regels van toepassing zijn, kan een werkgever vandaag al een kilometervergoeding toekennen binnen de sociaal en fiscaal aanvaarde grenzen. Indien de huidige vergoeding lager ligt dan de aanvaarde plafonds, kan de werkgever ervoor kiezen om die vergoeding te verhogen tot aan deze plafonds.

En wat met elektrische wagens?

De verhoogde tussenkomst hangt niet af van het type brandstof of energie dat wordt gebruikt. Een werknemer die met een elektrische wagen rijdt, zou dus ook in aanmerking kunnen komen voor een verhoogde vergoeding, voor zover aan de voorwaarden wordt voldaan en de werkgever beslist om deze maatregel toe te passen.

Dat is logisch, want de verplaatsingsvergoeding dekt niet alleen brandstof. Ze heeft betrekking op alle kosten die verbonden zijn aan het gebruik van een privévoertuig, zoals afschrijving, onderhoud, slijtage, energie of brandstof.

Aanpassing van de kilometervergoeding voor professionele verplaatsingen

Professionele verplaatsingen vormen een tweede belangrijk aandachtspunt. Wanneer een werknemer zijn eigen voertuig gebruikt in het kader van het werk, moet de werkgever in principe de kosten van die verplaatsingen dragen, tenzij hij zelf een vervoermiddel en brandstof ter beschikking stelt.

Er zijn doorgaans twee mogelijkheden: de werkelijke kosten terugbetalen, op voorwaarde dat die kunnen worden verantwoord, of een forfaitaire kilometervergoeding toepassen die door de fiscus en de RSZ wordt aanvaard. In de praktijk wordt vaak gekozen voor de forfaitaire vergoeding, omdat die eenvoudiger is.

Sinds 1 april 2026 bedraagt de trimestrieel geïndexeerde kilometervergoeding 0,4327 euro per kilometer. Daarnaast bestaat er ook een jaarlijks geïndexeerde kilometervergoeding. Voor de periode van 1 juli 2025 tot en met 30 juni 2026 bedraagt die 0,4449 euro per kilometer.

De werkgever moet kiezen tussen het systeem van trimestriële indexering en het jaarlijkse systeem. Wanneer hij kiest voor het jaarlijkse systeem, moet dat bedrag worden toegepast voor de volledige periode, van 1 juli tot en met 30 juni.

Momenteel wordt de forfaitaire kilometervergoeding onder meer berekend op basis van de pompprijs van de twee voorgaande kwartalen. De federale regering wil deze berekeningswijze tijdelijk aanpassen voor de maanden april, mei en juni 2026. De nieuwe berekening zou rekening houden met de gemiddelde brandstofprijzen van de betrokken maanden, zodat de vergoeding beter aansluit bij de actuele realiteit.

Bestaat er een maximumbedrag voor professionele verplaatsingen?

Voor professionele verplaatsingen wordt de forfaitaire kilometervergoeding, onder bepaalde voorwaarden, beschouwd als een terugbetaling van kosten eigen aan de werkgever. Er bestaat dus geen algemeen fiscaal maximumbedrag dat een werknemer kan ontvangen, zolang het aantal gereden kilometers kan worden verantwoord.

Een correcte administratie blijft dus essentieel. De werkgever moet kunnen aantonen dat de terugbetaalde kilometers effectief overeenstemmen met reële professionele verplaatsingen.

Andere aangekondigde maatregelen

Er worden ook nog andere steunmaatregelen vermeld. Zo zou de geplande verhoging van de accijnzen worden uitgesteld tot 1 augustus 2026. Daarnaast zou er een sensibiliseringscampagne worden gelanceerd om iedereen aan te moedigen bewuster om te gaan met energieverbruik.

Deze initiatieven passen binnen een bredere aanpak om de impact van de energiecrisis te beperken, zowel voor ondernemingen als voor burgers.

Voorzichtigheid blijft belangrijk

Het is belangrijk om voorzichtig te blijven. De hierboven beschreven maatregelen zijn gebaseerd op de informatie die momenteel beschikbaar is en die via verschillende media werd verspreid. Op dit moment is er nog geen definitieve wettekst beschikbaar.

Werkgevers die hun beleid rond de terugbetaling van verplaatsingskosten willen aanpassen, volgen de evolutie van dit dossier best nauwgezet op. Een goede voorafgaande analyse helpt om fouten te vermijden en de maatregelen correct toe te passen zodra ze officieel bevestigd worden.

In een context waarin kosten snel veranderen, blijven duidelijke communicatie en voorbereiding essentieel. Een doordacht mobiliteitsbeleid kan een echte hefboom zijn voor ondersteuning, transparantie en vertrouwen binnen de onderneming.

Besoin d’aide pour y voir plus clair ? Contactez-nous, nous vous guidons pas à pas.

Contacteer ons